1970–1971-йилларда қурилган кўк рангли тўққиз қаватли турар жой уйлари ва «Болалар дунёси» дўкони тошкентликлар томонидан яхши танилган ва севилади — уларсиз шаҳар марказини тасаввур қилиш қийин.

Лойиҳа муаллифлари: меъморлар А. Г. Рочегов, В. В. Стейскал, В. М. Гинзбург, Ю. В. Ранинский, М. А. Фирсов ва В. В. Ханджи; муҳандислар В. Р. Фейгельман ва В. Ростованов.

Зилзиладан кейин тор Биринчи май (ҳозирги Шаҳрисабз) кўчаси кенгайтирилиб, унга етиб келган Навоий ва Шота Руставели проспектларини боғлаб берди ва шу тариқа шаҳар марказининг асосий транспорт артерияларидан бирини шакллантирди.

Ц-1 ва Ц-2 да жойлашган уйлар Мустақиллик проспекти (собиқ Пушкин кўчаси) учун ўзига хос «дарвоза» вазифасини бажариб туради.

Турар жой бинолари одатий зинапоя майдончасисиз қурилган: уларнинг ўрнида ҳар бири олтита квартирага мўлжалланган ташқи галереялар ташкил этилган. Фасадларни кўк плитка билан безаш уйларга байрамоно ва енгил кўриниш беради.

Совет даврида «Болалар дунёси» ўйинчоқлар, канцелярия, спорт анжомлари, болалар кийими ва пойабзали бўйича асосий дўкон эди. Ҳозирда унинг биноларида турли ташкилотлар жойлашган.