1934-йилда Туркистон университетининг икки факультети асосида Тошкент ирригация ва қишлоқ хўжалигини механизациялаш муҳандислари институти ташкил этилиб, у махсус қурилган бинода, Ниёзбек кўчасида жойлаштирилди. Уч қаватли, конструктивизм элементларига эга бино юмалоқ бурчак билан танилади.
Бу юмалоқ бурчак олдида илгари кичик сквер бор
эди: бир пайтлар унда Сталин ҳайкали, 1980-йилларда уруш қаҳрамони Виктор
Малясов бюсти — шу олийгоҳда ўқиган — турарди. Ноллар йилларида бу ерда салқин ичимликлар
дўкончаси бўлган.
Узоқ вақт бино сувоқсиз, вақт ўтиши билан
қорайиб, тутунланган ғиштдан қолган. Мустақиллик йилларида уни сувоқ билан
қоплашди, замонавий айвон қўшишди, бу эса дастлабки кўринишини йўқотишига олиб
келди.
1960-йилларда бу бинога Ниёзбек кўчаси бўйлаб
янги ўқув корпуслари қўшилди, 1970-йилларда эса Қори Ниёзов кўчаси бўйлаб.
Тарихий корпус улар орасида қолиб, олийгоҳнинг дастлабки йиллари ва
конструктивизмнинг романтик даври ҳақида эслатма бўлиб қолди.
XIX аср охирида Тошкентда иккита етим болалар ҳовлиси — Александровский ва Кауфман ҳовлиси ишлаб ту...
«Баҳор» ресторани — Тошкентнинг биринчи банкет залларидан бири, 1958-йилда меъмор В. Д. Романов лой...
Авиасозлар шаҳарчасида Тошкентнинг энг муҳташам биноларидан бири жойлашган. Унинг лойиҳаси устида м...
Марказий универмаг, ёки ЦУМ, узоқ вақтдан бери таксичилар ва тошкентликлар учун асосий йўналиш бўл...