Собиқ Пушкин кўчасидаги турар жой уйи 1931-йилда меъмор К. Бабиевский лойиҳаси бўйича қурилган. Уй — конструктивизм вакили бўлиб, ғайриоддий кўриниши билан эътиборни тортади. Марказий кириш йўлга чиқади, қолганлари эса ҳовлига. Бу лифт билан жиҳозланиши керак бўлган биринчи турар жой уйи эди, фақат марказий кириш; лифт ўрнатишни бошлаганлар, аммо бу фикрдан воз кечишган.

Аҳолининг хотираларига кўра, уй лойиҳасини Тошсовет ижроқоми рад этган, аммо пойтахтни Тошкентга кўчириш муносабати билан пахтачилик НИИ ходимларини шошилинч жойлаштириш керак бўлган ва лойиҳани қайта ишлашга вақт йўқ эди.

Бино ғиштдан қурилган, сувоқсиз бўлиб, ҳаммага қоронғу, тутунланган кўринишда эсда қолган. Кўчани реконструкция қилишда уни «нафислаштиришган», балконларни алюкобонд билан безашган ва у ўзининг дастлабки бруталлик кўринишини йўқотган. Эски ғишт теришни ҳовлида кўриш мумкин — фасад фақат парад томонидан нафислаштирилган.